Sevr Muahedesi (1)
İtilaf devletleri Osmanlı hükumetine kabul ettirmek istedikleri “Taksim ve Sulh” şartlarını Meclis-i Meb’usan’a teklif ettiler. Fakat meclis’in “Misak-ı Milli esaslar dahilince sulh yapılabilir” teklifi ile karşılaştılar. Osmanlı Devleti MilliHareketi bastırırmasını beklediler. O da olmayınca “Sevr Muahedesini” kabul ettirip , imzalattırmak ve sonra milli unsurları yok etmeyi planladılar.
22Nisan 1920’de Osmanlı Hükumeti Parise davet edildi. Ertesi gün 23 Nisan 1920’de Ankara’da kurulan T.B.M. M Hükumeti de bir bildiri neşrederek bir barışın T.B.M.Meclisinde kabul edilemiyeceğini, Türklerce kabul edilebilecek olan bir barışın, onun tek temsilcisi olan T.B.M.M. Hükumeti ile yapılmasın zorunlu ve gerekli olduğunu” ilan etti. Bu sesi önce önemseyen olmadı. Parise gelen Osmanlı Heyet-i Reisi Tevfik Paşa’ya sulh muahedesi şartlarını 11 Mayıs 1920’de bildirdiler. İtilaf devletlerince San Remo’da kararlaştırılan bu şartları Tevfik Bey inceledi. Teklif edilen barış şartları ile itilaf devletlerinin dillerine pelesenk ettikleri istiklal, hürriyet, eişitlik, mefhumları ile ve “müstakil bir devlet mefhumu ile bağdaştırılabilir, uygulanabilir” bulmadı. Osmanlı İmparatorluğu’nun parçalandığını, bu parçaları ele geçirmek isteyen düşmanlar arasında ihtilaflar bulunduğunu gördü. Bir taraftan İstanbul’a Sadrazam’a, “Bize teklif edilen sulh, Devlet-i Aliye’nin bölünmesinden, parçalanmasından, Padişahın hukukunu imhadan başka bir şey değildir. Devletin var olabilmesi ancak, muahedenin tamamen iptali ile mümkündür.Bize teklif edilen muahedenin hazırlanış şekli, Osmanlı Devleti’ni, istiklalden mahrum bir müstemleke haline getirmektir.” Diye mektup yazarken, konferans delegasyonuna iletilmek üzere bir de muhtıra verdi. Muahedeyi imzalamadı.
(Devam edecek)
Kaynak: Türk Siyasi Tarihi / Tahsin Ünal
Eyl
05
Sevr Muahedesi (1)
Sevr Muahedesi (1)
İtilaf devletleri Osmanlı hükumetine kabul ettirmek istedikleri “Taksim ve Sulh” şartlarını Meclis-i Meb’usan’a teklif ettiler. Fakat meclis’in “Misak-ı Milli esaslar dahilince sulh yapılabilir” teklifi ile karşılaştılar. Osmanlı Devleti MilliHareketi bastırırmasını beklediler. O da olmayınca “Sevr Muahedesini” kabul ettirip , imzalattırmak ve sonra milli unsurları yok etmeyi planladılar.
22Nisan 1920’de Osmanlı Hükumeti Parise davet edildi. Ertesi gün 23 Nisan 1920’de Ankara’da kurulan T.B.M. M Hükumeti de bir bildiri neşrederek bir barışın T.B.M.Meclisinde kabul edilemiyeceğini, Türklerce kabul edilebilecek olan bir barışın, onun tek temsilcisi olan T.B.M.M. Hükumeti ile yapılmasın zorunlu ve gerekli olduğunu” ilan etti. Bu sesi önce önemseyen olmadı. Parise gelen Osmanlı Heyet-i Reisi Tevfik Paşa’ya sulh muahedesi şartlarını 11 Mayıs 1920’de bildirdiler. İtilaf devletlerince San Remo’da kararlaştırılan bu şartları Tevfik Bey inceledi. Teklif edilen barış şartları ile itilaf devletlerinin dillerine pelesenk ettikleri istiklal, hürriyet, eişitlik, mefhumları ile ve “müstakil bir devlet mefhumu ile bağdaştırılabilir, uygulanabilir” bulmadı. Osmanlı İmparatorluğu’nun parçalandığını, bu parçaları ele geçirmek isteyen düşmanlar arasında ihtilaflar bulunduğunu gördü. Bir taraftan İstanbul’a Sadrazam’a, “Bize teklif edilen sulh, Devlet-i Aliye’nin bölünmesinden, parçalanmasından, Padişahın hukukunu imhadan başka bir şey değildir. Devletin var olabilmesi ancak, muahedenin tamamen iptali ile mümkündür.Bize teklif edilen muahedenin hazırlanış şekli, Osmanlı Devleti’ni, istiklalden mahrum bir müstemleke haline getirmektir.” Diye mektup yazarken, konferans delegasyonuna iletilmek üzere bir de muhtıra verdi. Muahedeyi imzalamadı.
(Devam edecek)
Kaynak: Türk Siyasi Tarihi / Tahsin Ünal
Posted in Yazılarım
Tagged heyet, Meclis_i Mebusan, Misak_ı Milli, osmanlı, Paris, serv, sulh, taksim, TBMM
Sevr Muahedesi (1) için yorumlar kapalı
“Kardeşim…”
Libya ile ilişkilerimizde Kaddafi gerçekten Türkiye ile dost ve kardeşti. Zira Kaddafi Kıbrıs çıkarmasında yakıt bulamadığımız uçaklarımız için yakıtı vermiş ve bu sayede de uçaklarımızı havalandırabilmiştik.
AKP döneminde Erdoğan, Kaddafi’ ye“Kardeşim” dedi ama daha sonra Libya’nın karıştırılmasıyla birlikte ABD’nin müdahale etmesi gündeme gelince o “kardeşi” maalesef vurmak için BM ordusuna İzmir’de karargah kurduruldu.
İran Cumhurbaşkanı Ahmed-i Necad da “kardeş” ilan edilmişti. Fakat bu kardeşliğinde İranla ilişkilerimizn bozulmasına sebep olduğu görüldü.
Başkan Recep Tayyip Erdoğan, Esad\’a “kardeşim” diye hitap ediyordu. Fakat Suriye\’de başlayan gösteriler, iki ülke arasında soğuk rüzgarların esmeye başlamasına neden oldu ve bu durum bugünkü halini aldı. Esad “Esed oldu, soykırımcı oldu, katil dendi. Bu günler de yeniden, BOP gerği kardeş olma ihtimali de görülmeye başlandı.
21 Ağustos 2014, Perşembe günü Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’ün eşi Hayrünnisa Gül, önceki gece Köşk’te düzenlenen veda resepsiyonunda önemli açıklamalarda bulundu. Kırgın olduklarını söyleyen Hayrünnisa Gül, son dönemde eşine yapılan saygısızlıkları hatırlattıktan sonra, “Bu süreçte yaşadıklarımızı başörtümün tartışıldığı günlerde, 28 Şubat döneminde bile görmedik.” diye konuştu.
Hayrünnisa Hanım’ın ağzından şu ifadeleri aktardı: “Hayrünnisa Gül, veda için sıraya giren gazeteciler arasındaki Yeni Şafak Gazetesi Ankara Temsilcisi Abdülkadir Selvi’ye ‘Sizinle tokalaşmak istemiyorum, size çok kırgınım.’ dedi. Hayrünnisa Hanım daha sonra gazeteci çemberinden dışarı çıkmak için hamle yaptığında karşısına ATV Ankara Temsilcisi Mehmet Akarca çıktı. Hayrünnisa Hanım ona da, “Hep akıl veriyordunuz. Şimdi de bir akıl verin. Bakıyorum fotoğrafta herkesle birliktesiniz.” tepkisini gösterdi. Bayan Gül daha sonra o gruptan koparak eşini beklemeye başladı. Ama aile dostları ve AK Parti milletvekili Nursuna Memecan, Sever ve benim bulunduğum daha küçük bir grupla sohbetinde tepkisinin fevri değil derin olduğu görülüyordu. Aslında o anda yazılmamak üzere sohbet çerçevesinde geçen ve bir kısmını bazı meslektaşların da duyup 20 Ağustos gazetelerinde yer verdiği sözlerinin tamamını, daha sonra yazma izni aldığım için aktarıyorum: “Bizi çok üzdüler. Şimdi fotoğrafta yer almak için yarışıyorlar. İnsan kendisine zor hâkim oluyor. Bizi hiçbir şey görmüyor, bilmiyor, farkında değiliz mi sanıyorlar? Her şeyin farkındayız. Abdullah Bey kibarlığından bir şey söylemiyor. Kendisine çok yanlışlıklar, çok saygısızlıklar yapıldı. Bizi en çok üzen de özellikle son yılımızda bizim camiadan, dindar Müslüman camiadan yapılan saldırılar oldu. Neler yazılıyor, söyleniyor, insan inanamıyor. Ben her şeyi biliyorum. Şimdi ben de susuyorum ama fazla susmayacağım; asıl intifadayı (ayaklanma) ben başlatacağım.”
