Söylesem Tesiri Yok, Sussam Gönül Razı Değil!

ELİNİ ÇABUK TUT TÜRKİYE!

‘Kürtleri kökleştirelim, Türkiye’ye karşı kullanalım!’
Türkiye’nin PKK’yı yeryüzünden silme kararlılığı Siyonistleri telaşlandırdı. İsrail’de Türkiye’ye baskı yapılması için sesler yükselmeye başladı.
ABD, Siyonistlerin at koşturduğu devlet. Donald Trump bu ayın 20’sinde resmen ABD’nin başına geçecek.
Trump’ın Erdoğan’a övgüler düzmesinin ardından neler çıkacağını göreceğiz. Adam git-gelli. Kafa bir duruyor, bir çalışıyor. Geçmişte, Erdoğan’a ağır ifadeler kullanmıştı.
Türkiye, 9 Ekim 2019’da, Kuzey Suriye’de, PKK’yı silmek için Barış Pınarı Harekâtı’nı başlatmıştı. O gün ABD Başkanı Trump’ın R. T. Erdoğan’a gönderdiği mektup faş ediliyor.
Mektupta Trump, “Sert adamı oynama. Aptallık etme! Seni sonra arayacağım” diyor.
Barış Pınarı Harekâtı başladığı günkü tehdidini hatırlayalım:
“Sayın Cumhurbaşkanı, gelin iyi bir anlaşma yapalım! Binlerce kişinin öldürülmesinden sorumlu tutulmak istemezsiniz ve biz de Türk ekonomisini mahvetmekten sorumlu olmak istemeyiz ve bunu yaparız. Size bunun bir örneğini Pastör Brunson olayında yaşatmıştım.
Sorunlarınızın bazılarını çözmek için çok uğraştım. Dünyayı yüzüstü bırakmayın. Harika bir anlaşma yapabilirsiniz. General Mazlum sizinle müzakere etmek istiyor ve daha önce vermedikleri bazı tavizleri vermeye niyeti olduğunu söylüyor. Size güvenerek, [Mazlum Kobani’nin] bana yazdığı, elime yeni ulaşan mektubu da ekliyorum.”
Trump bizi açık açık tehdit ediyor. Bugün de aynı durumla karşı karşıyayız. “Kuzey Irak’ta PKK tamamen ya bitecek ya bitecek!” diyoruz. Trump’ın yine tavır almayacağını söyleyebilir miyiz?

Trump, daha yeni Kuzey Suriye’den ABD askerlerini çekeceğini söylemişti. İsrail izin vermeden bir adım dahi atamaz. Kudüs’ü İsrail’in başşehri ilân eden o, Suriye’nin Golan tepeleri senin, istediğin gibi üstünde tepin, diyen de o.
ABD Başkanı’nın son sözlerine bakın:
“Erdoğan benim arkadaşım, Kürtlere saldırmamasını istedim ve kabul etti. Türkler ve Kürtler birbirlerinden nefret ediyor. Bu barış uzun süremez.”
Bizde “Kürt-Türk” diye bir ayırım mı var?! İran’da, Suriye’de, Irak’ta Kürtler var. Bizde de var. Karşılaştıralım bakalım kim kiminle bütünleşmiş.
Türkiye’de ayırım yok. Hiç kimseye, sen şu etnisitedensin, öteye git denmemiştir.
“Ayrışma”yı “Kürdüm” diyen biri nasıl isteyebilir?!
Siyonistlerin hedefi arz-ı mev‘ud’dur. Güneydoğu tahrif edilmiş Tevrat’ta yazdığı gibi vaat edilmiş topraklar içine giriyor. Elbette etnisiteyi kullanacaklardır.
Bir Müslüman, Siyonistlere teslim olabilir mi? Onların ideolojilerin kulluk edebilir mi?
PKK’nın başındakilerden başka, “Kürt” unsurdan kaçını Siyonistlerin emrine sokabilirsiniz?
İsrail Dışişleri Bakanlığı yetkilisi Eden Bar Tal diye birinin yediği herzeye bakın… Gazetecileri çağırmış nutuk atıyor:
“Uluslararası toplum, Türkiye’yi bu saldırıları ve cinayetleri durdurmaya çağırmalıdır. Kürtler uluslararası toplum tarafından korunmalıdır.”
Kim kime silah çekiyor!
Asıl silah kullanan İsrail’in, ABD’nin, Batı ülkelerinin uşakları PKK’nın militanlarıdır.
İsrail’de “Kamu diplomasisi uzmanı” sıfatı verilmiş David Hermelin adında biri, Türkiye’yi karşısına alıyor: “Bağımsız bir Kürt devleti kurulması yönünde çalışmak, İsrail’in dış politika ve güvenlik stratejisi açısından önemli bir adım. Bu ittifak, İsrail’in Orta Doğu’daki çıkarlarını ilerletebilir. Artık şartlar olgunlaşmış ve zaman gelmiştir” diyor ve ekliyor:
“Kürtlerle olan ittifakı güçlendirmek, özellikle Avrupa’da güçlü ve organize Kürt topluluklarının bulunduğu bölgelerde, diasporadaki Yahudi topluluklarının güvenliğini sağlamak için bir koruma kalkanı oluşturabilir. Bu topluluklar, İsrail’in çıkarlarını destekleyen politik bir köprü görevi görebilir ve aynı zamanda cihatçı radikallerin antisemitik saldırılarına karşı etkili bir savunma hattı oluşturabilir.”
David Hermelin’in söylemek istediği şu: “Kürtleri kökleştirelim ve onarı Türkiye’ye karşı kullanalım.”

Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron’da ötmeye başladı. “Suriyeli Kürt savaşçılara sadık kalmaya devam edeceğiz.” diyor.
Yakında diğer Avrupa devletleri de bize karşı düşmanlıkları göstermeye başlarlar. Hiç şüpheniz olmasın.
Bir an önce PKK’nın defteri dürülmelidir.

Alıntı: Arslan Tekin

KANUN VAR HUKUK YOK

Hukuk maksattır, sebeptir. Kanunlar ve kanunların uygulanması sonuçtur. 

Türkçede hukuk-kanun ayrımı kapı gibi. İngilizce böyle değil. İngilizcede hukuka da kanuna da “law” deniyor. Bundandır ki Fukuyama Siyasi Organizasyonun Kökeni eserinde tam 100 sayfa hukukla kanunun, hukukla mevzuatın farkını anlatmış. Hakkını yemeyelim, Kral’ın il il dolaşan mahkemesinin kararlarının nasıl içtihat hâline gelip İngiliz hukukunu oluşturduğunu anlatıyor. Belki en önemli hükümlerinden biri de şu: Kanun, önceki kanuna dayanmalıdır. Türkçesi: Kanun, hukuka dayanmalıdır. 

Bir süre önce Adalet Bakanımız, Hukukun Üstünlüğü ölçümlerinde Türkiye’nin diplerde bulunmasını ve puanının yıllar içinde alçalmasını hak etmediğini söylemiştir. Bakanın sonuçlara üzülmesi takdire şayan. Ama burada da sebeple sonucu karıştırıyoruz. Kanunlar hukuka dayanmak, hukuku yerine getirmek zorundadır. Yani ahlakı, yani adaleti… Hukuk-kanun bağı koparsa kanunlar, açıkgözlerin delik bulup geçtikleri, adamına göre işleyip adamına göre işlemeyen oyun alanları hâline gelir. Kanunun deliğinden geçme becerisiyle, etrafından dolaşma ustalığı ile övünen tipler çıkar ortaya.  Adalet yoksa bakanlığının, polisin, hapishanenin de maksadı başka bir şey olur; ama adalet olmaz. Mülkün, yani devletin temeli kanun değil, adalettir. 

Temelsiz gökdelenler çıkmak

Demokrasi sebep, milletvekilleri ve meclis sonuçtur. Eğer meclis memleket meselelerini, kanunları tartışacağı yerde bağlı oldukları merkezlerin talimatına göre el kaldırıp indiriyorsa, yine sonuç var ama sebep yok demektir. Ne kadar tartışırlarsa tartışsınlar sonuç baştan belliyse sebep ortadan kalkmıştır. Sonuç var fakat maksat yoktur. Maksatsız sonucun da anlamı yoktur. Bir zamanlar yaptığım saçma tekliflerden biri de milletvekilleri seçmek yerine parti liderlerine çıkaracakları milletvekili kadar poker fişi vermekti. Bizdeki parti içi demokrasi göz önüne alındığında pek bir şey değişmez ve büyük tasarruf sağlardık. Hem meclis kavgalarını, dövüşlerini de çıkmadan engellerdik. 

Bakınız benzer şekilde nas var ama din yok. Farz var ama ahlak yok. Ortalık sonuç dolu ama sebep unutulmuş. 

Rahmetli Mümtaz Turhan, eğitim sistemimizi büyük bir gürültüyle dönen büyük bir çarka benzetirdi. Dönme dolaba… Çarkın su çekeceği, çorak Anadolu topraklarını sulayıp bereket getireceği umulmaktadır. Ancak dolap suyla temas etmemektedir. Bütün o gayret ve gürültü boşunadır. Gürültülü bir sonucumuz vardır ama sebep unutulmuştur. 

Nihayet iktidar var fakat devlet yoksa vahimin ötesine geçiyoruz demektir. Adalet tereddütlüyse devlet de şüphelidir. Temel yoksa bina yükselebilir mi?

Alıntı: İskender Öksüz