EY İNSAN!

EY İNSAN!

* * *

Edenler ettiğini bu dünyada bulacak

Her can gibi senin de betin benzin solacak

Musallada bir anlık saltanatın olacak

Yaşıyorken kendini bir sorgula ey insan!

* * *

Geçmişinde ne idin şimdi ise ne oldun?

Hâlbuki insan olup şanla şerefle doldun

Bebek çocuk genç iken artık yaşlandın soldun

Yaşıyorken kendini bir sorgula ey insan!

* * *

Ne şahlar ne sultanlar gelip geçmediler mi?

Kimisi de şahsını (haşa) Tanrı seçmediler mi?

O ecel şerbetinden mecbur içmediler mi?

Yaşıyorken kendini bir sorgula ey insan!

* * *

İlk insandan bu güne gelen dini incele

Eğer aklın yeterse Hak indini incele

Bu dünyayı âlemi bir kendini incele

Yaşıyorken kendini bir sorgula ey insan!

* * *

Aklın bilgin olmasa nasıl alışacaktın?

Çeşit çeşit nimete nasıl ulaşacaktın?

Nasıl görüp duyacak nasıl dolaşacaktın?

Yaşıyorken kendini bir sorgula ey insan!

* * *

Kenan Şahbaz

This entry was posted in Şiirlerim. Bookmark the permalink.

Comments are closed.