İngiliz Tarihçi Arnold Toynbee 1960 yılında yazdığı bir kitapta şöyle der:
“Güney Müslümanlığı EŞARILIK (Fas’tan Arabistan’a kadar) bizim için tehlike olmaktan çıkmıştır. Bir şeyh satın alır hepsini yönetebilirsiniz.
Bizim için Kuzey Müslümanlığı MATURIDILIK (İstanbul’dan Buhara’ya Türk Bölgesi) tehlikelidir. Bunlar bilimle barışıktır. O nedenle her zaman ATATÜRK gibi bir asi çıkarabilir. Önlemi şimdiden alınmalıdır..”
Terörün azmasından kimler sorumludur.. www.kenansahbaz.com
Devleti yönetenler her şeyi biliyorlardı. Her şeyden haberleri vardı.
Deliller: Erdoğan’ın ben gönderdim dediği MİT Müsteşar Yardımcısı Afet Güneş: 5’inci Oslo görüşmesinde [2010], PKK temsilcilerine şöyle diyor: “Biliyoruz, metropolleri de doldurdunuz, bu arada patlayıcılarla doldurdunuz. Hepsini biliyoruz.” Hakan Fidan ise; “Biz o bölgeye sizin istediğiniz şartlara uygun yöneticiler atadık. Sizi rahatsız eden bir yönetici olursa bildirin hemen görevden alalım. Büyük şehirlerimizi bomba deposu haline getirdiğinizi biliyoruz, o durumlarınızı bile tolere ettik.” İyi de, bu ifşaatlar neden yapılıyor? Bunun cevabını, Hakem Devlet Temsilcilerinin Oslo görüşmelerinde düzenlediği “mutabakat”ın 8’inci maddesi şöyle veriyor: “Kürt sorununun nihai çözümünün, ancak çatışmasızlık zemininde gerçekleşebileceğinden hareketle tüm askeri, siyasi ve diplomatik operasyonların ve eylemlerin durdurulması ve uygun tedbirlerin karşılıklı geliştirilmesi esastır.”
Peki, “Kürt sorunu”nun nihai çözümü nedir? Herhalde, HDP programında da yazıldığı gibi, bölgede bir”Kürdistan”‘ın kurulması, [Kamuoyuna Özerklik veya Öz-Yönetim diye anlatılan] bunun dışında kalan Anadolu coğrafyasında, iki tarafın eş başkanlık sistemiyle yöneteceği “ortak vatan”ın tesisidir. Bu paylaşımın gerçekleştirilmesi için de, “çatışmasızlık” hayati derecede önem arz ediyor. Şimdi anlaşıldı mı, valilerin, kaymakamların güvenlik güçlerinin elinin niçin bağlandığı, operasyonlara niçin izin verilmediği?
Bir soru daha, iyi de bizi yönetenler bütün bunlara niçin razı oluyor? Önce hatırlamalıyız ki Türk Milletini, Türk’ün de içinde bulunduğu 26 etnik parça halinde görüyorlar. Delili: “2. Cumhuriyet Tartışmaları”kitabında Erdoğan ile yapılan röportajda vardır. Aynen şöyle: “RTE: Şu anda Türkiye Cumhuriyeti’nde 27 etnik grup yaşamakta. Bu 27 etnik grubun da varlıklarının tanınması gerekmektedir. ‘Türkiye Türklerindir’ gibi tezler yanlıştır. Türkiye, Türkiye’de yaşayan herkesindir. [etnik/ırk gruplar. SS]Bu görüşe göre, devlet ve vatan, sadece bir etnik gruba, Türk’e, ait olamaz. Haçlılar, PKK/KCK da böyle düşünüyor. Uzlaşmaların ve mutabakatların temelinde bu ortak görüş vardır.
2002’de dibe vuran bölücü terörün; 2016’da Ankara’nın kalbinde bombalı saldırıya nasıl cüret ettiği… oluk gibi kan aktığı…”Öz-Yönetim” adı altında bölünme oyunlarının oynandığı, şimdi daha iyi anlaşılıyor.
Sorumlular, eğer kendilerini ve ülkeyi kurtarmak istiyorlarsa, hemen istifa etmeli; göreve ülkenin gerçek evlatları gelmelidir.
Kaynak: http://www.yenicaggazetesi.com.tr/suclu-ayaga-kalk-37264yy.htm
Matematik Dehası Vedat Batu’dan mesaj var www.kenansahbaz.com
Amerika Birleşik Devletleri‘nde, kitapları okunan, matematik dehası, Sayın Vedat Batu‘nun Yeniçağ Gazetesi yazarı Mevlut Uluğtekin Yılmaz’a gönderdiği mesajında kısaca şunları yazar:
“Kırk yılı aşkın bir süreden beri matematiğin doğadaki uygulamalarına ilişkin çalışmalar yapan, makale ve kitaplar yazan birisiyim… İzninizle bir başka noktaya değinmek istiyorum: Şurasını unutmamak gerekir ki, Atatürk’ün dehasının temelinde büyük bir matematik kafa yapısına da sahip olması vardır. Bunun kanıtları arasında Selanik’te Şemsi Efendi İlkokulu ve Manastır Askerî İdadî’sinde okurken, matematiğinin çok iyi olmasının hocalarının dikkatini çekmesi de vardır. Ayrıca, Cumhurbaşkanlığı döneminde yazdığı bir geometri kitabı bu özelliğinin daha da belirginleşmiş kanıtıdır.
Saygılarımla,
Vedat Batu, Chicago, ABD”
Kaynak: http://www.yenicaggazetesi.com.tr/okuyucularim-kirmizilar-ve-terorist-seviciler-37032yy.htm
İstiklal Marşı’nın Kabulü www.kenansahbaz.com
Anadolu’da tutuşan heyecanı koruyacak; vatan sevgisini ve inancı canlı tutacak bir marşın hazırlanması düşüncesiyle, Milli Eğitim Bakanlığı bir yarışma düzenledi. Beğenilen güfte için 500 lira ödül verilecekti. Yarışma için 734 şiir gönderildi. Bir kurulca bunlar titizlikle incelenip 6 tanesi ayrıldı.
Ama hiçbiri beğenilmedi; marş olacak değerde bulunmadı. O zaman Burdur Milletvekili olan Mehmet Akif’in para ödülünden rahatsızlık duyduğu için yarışmaya katılmadığı öğrenildi. Dönemin Milli Eğitim Bakanı Hamdullah Suphi şairin Meclis’teki sıra arkadaşı Balıkesir Milletvekili Hasan Basri Bey’in yardımını istedi.
Hasan Basri Bey bundan sonrasını şöyle anlatır:
Akif Bey’in yanımda olduğu bir zaman,elime bir Kağıt parçası alarak,onun dikkatini çekecek bir tarzda yazmaya başladım.
Ne yazıyorsun?
Marş…İstiklal Marşı yazıyorum.
Yahu sen ne adamsın? Seçilecek şiire para ödülü verileceğini bilmiyor musun? içinde para olan bir işe nasıl katılıyorsun?
Yarışma kaldırıldı? Seçilecek şiire ne para verilecek, ne de her hangi bir ödül. Milli Eğitim Bakanı bana güvence verdi.
Ya, o halde yazalım.
İşte böylece yazılmaya başlanan ve 48 saatte bitirilen İstiklal Marşı, imzasız olarak Milli Eğitim Bakanlığının seçici kuruluna sunuldu.
Milli Eğitim Bakanı Hamdullah Suphi, daha önce seçilen 6 şiirle birlikte yeni şiiri Ordu Komutanlarına gönderdi. Onlardan, şiirlerin askerlere okunmasını, beğenilenleri sıralamalarını istedi. Komutanlar, kısa sürede sonucu bildirdiler: Hepsi de Mehmet Akif’in şiirini birinci sıraya almıştı. Bundan sonraki iş, İstiklal Marşı’nın T.B.M.M’ne getirip kabul ettirmekti.
Marş, ilkin Meclis’in 1 Mart 1921 günü yaptığı ikinci oturumunda ele alındı. Başkan Mustafa Kemal’in söz vermesi üzerine Hamdullah Suphi kürsüye gelerek, sık sık alkışlarla kesilen şiiri okudu ve son seçimin Meclis’e ait olduğunu söyledi. O Gün oylama yapılmadı. Şiirle ilgili konuşmalar ve oylama, Meclis’in 12 Mart 1921 günü öğleden sonraki oturumunda yapıldı.
Bazı milletvekilleri, bir komisyon kurularak şiirin yeniden incelenmesini, bazıları da hemen görülüp karara bağlanmasını istediler. Uzunca tartışmalardan sonra, şiirin kabulü için verilen 6 önerge benimsendi ve İstiklal Marşı çoğunlukla kabul edildi.
“Kayın Validem İçeride” www.kenansahbaz.com
Bir adamın evinde yangın çıkmış. Komşuları yardıma koşmayıp olayı seyretmeye başlayınca iş başa düşmüş..Adam ilk önce oğlunu yangının içerisinden çıkarıp dışarda beklemesini söylemiş. Dalmış tekrar duman ve ateşin içerisine, kızını çıkartmış dışarıya. Sonra karısını, sonra köpeği ve kedisini. Daha sonra dışarı hiçbir şey getirmeden 3 kere daha içeri girmiş çıkmış. Onu seyreden komşularından biri sormuş: – Niçin yanan eve girip çıkıyorsun dışarı hiçbir şey getirmiyorsun?” diye. – “Kayinvalidem içeride!” demiş adam; “arada bir girip çeviriyorum!”.
YASİN AKTAY: ÖCALAN DÜNYANIN GELECEĞİNİ İYİ OKUYOR www.kenansahbaz.com
Taraf Gazetesi’nin çözüm süreci ve Kürt sorunuyla ilgili gelişmelere ilişkin sorularını yanıtlayan Yasin Aktay; “Öcalan, dünyanın geleceğini iyi okuyup Kürtlerin, PKK’nın, kendi tabanının önüne yeni bir hedef koymuştur.” dedi.
ÜLKE BATIYOR! www.kenansahbaz.com
Yine, menfaate çalarlar sazı
Kolay kazanmanın peşinde tazı
Cahili, aydını, erkeği, kızı
Fili hamuduyla yuttu, yutuyor
Benlik ahtapotu bünyeyi sarmış
Bugüne dek neler, neler koparmış
Mevki için şanı, kanı satarmış
Şimdi, vücudunu sattı, satıyor
İki ayaklı bir fare türemiş
Paraları bankalarda o yemiş
Önceden de pek çok yollar denemiş
Dürüstlükte güme gitti, gidiyor
Yanlış ettik, yanlış eğittik genci
Çoğalıyor hem de modern dilenci
Kimsenin kimseye yok hiç güvenci
Aydın, yanlış maya tuttu, tutuyor
Milyonların hastalığı atalet
Tükenmiş, yok olmuş, kayıp adalet
Her yanda yaşanır bin bir rezalet
Ülkemiz batağa battı, batıyor
Kenan ŞAHBAZ
Not: Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
İtiraf mı vicdan azabı mı? 1 www.kenansahbaz.com
Bir zamanlar “orduevinden de bir ordu komutanının alınabileceği” gösteriliyor, sonunda “dokunulmazlara” dokunuluyor, “vesayet” sona eriyor diyen Arınç,
Bugün terör konusunda şöyle diyor: “Terör örgütü eylem yapmadıkça biz de operasyon yapmayacağız düşüncesindeydik… PKK çözüm sürecini ‘yeniden güçlenmek, silahlanmak, serhildan için fırsat kollamak, devrimci halk ayaklanması için uygun ortamı bulmak amacıyla sinsi bir biçimde kullandı.’ Halkın kendilerine ‘teröristler silahlarıyla her gün köylerde ama siz bunlara bir şey yapmıyorsunuz’ diye yakındığından da söz ediyor. Hatta, üzerinde silah olan PKK’lı teröristler karakolun önünden geçiyorlar, onlara el sallıyorlardı. Asker de onlara hiçbir şey yapmıyordu, durum biraz böyleydi…“
Arınç ayrıca; “PKK’nın silah depoladıklarına dair istihbarat gelmedi. Böyle bir şey duymuş olsaydık, hem bunu gündeme getirir hem bunun tedbirinin alınmasını isterdik.” Devam ediyor. Tabiri caizse Arınç “bir nalına bir mıhına vuruyor.
Arınç, kentleri silah, patlayıcı deposu haline getiren, hendek, barikatlarla dolduran ve kan dökülmesine neden olan “çözüm süreci”ne ihtiyaç olduğunu söylüyor. Şu cümleleri o kurmuştur: “Yeniden çözüm sürecine mutlaka ihtiyaç olduğuna dair kanaatim var. Hükümet kanadı bu işi götürmelidir. Hiçbir sorumluluğu olmayan kişi veya kurumla bu iş yürürse hesap sorulamaz hale gelir.”
Kaynak: http://www.yenicaggazetesi.com.tr/arinc-celik-itiraf-ve-teror-37102yy.htm
Yahya Kemal Beyatlı’dan www.kenansahbaz.com
Kahraman Şehit Jandarma Teğmen Abdüsselam Özatak www.kenansahbaz.com
Jandarma Teğmeni Absüsselam Özatak kahramanca ölümü kucakladı. Daha önemlisi kahramanca yaşadı. Bu kılıç gibi teğmen her zaman insan oldu ve insanlığını kahramanlıkla taçlandırdı. Babası köy korucusuydu. 9 kardeşi vardı. Onların Hakkari’de iyi bir geleceğe sahip olmaları mümkün değildi. Bu düşünceyle, babasından aldığı feyz ve şahsiyetle en küçüğü 5, en büyüğü 23 yaşında (5, 6, 7, 12, 16, 18, 19, 20, 23) olan kardeşlerini Ankara’da kiraladığı eve taşıdı. 23 yaşındaki abla evde annelik görevini üstlendi, diğerleri okuyordu. Teğmen maaşı ile hep beraber geçinmeye çalıştılar. Belki yarı aç geçen günlerine rağmen mutluydular. Terörden uzaktılar. Babası Salih Bey ve annesi Zübeyde Hanım Hakkari’de kalmış, bağırlarına taş basıp çocuklarını yetişsinler diye gurbete göndermişlerdi. Teğmenin abisi Kazakistan’da öğretmen, kardeşi de Hakkari’de devlet memuruydu. Teğmen Abdüsselam Diyarbakır Cezaevi’nde görevliydi. Ancak 2 arkadaşının Sur’da şehit olmasından sonra, çok acı duydu. Jandarma Özel Harekat'(JÖH)ta görev almak isteyen dilekçesi kabul edildi. ‘Onlar şehit düşerken benim burada ne işim var?’ diyordu. Diyarbakır Sur’da kahramanca çarpışırken şehit düştü. Silahlı kuvvetler bu aziz mensubunun ailesini uçakla Diyarbakır üzerinden Van’a götürdü. Ailenin iftiharını toprağa verdiler.“Mezarıma Harp Okulu’ndan gelecek toprağı koyun” vasiyeti yerine getirildi.
Kaynak: http://www.yenicaggazetesi.com.tr/kahramanin-sehadeti-37161yy.htm