Seçmenlerde bir adet vardır, İşleri için başkente geldiklerinde çat kapı,
milletvekillerinin evlerine gelirler. Sabah sabah, durmadan birşey isterler.
Gene milletvekillerinden kontenjandan gelme birinin kapısı sabah
karanlığında çalınır. Hanımı kapıyı açar.
” Ne var “
” Beyi görmek istiyoruz.”
” Bey uyuyor “
” Uyandırın “
” Uyandıramam “
” Biz de bir daha oy vermeyiz, o da milletvekili olamaz.”
Kapı ardında bu sözleri duyan milletvekilinin tepesi atar.
” Defolun şurdan, der, ben sizin değil İsmet Paşa’nın milletvekiliyim.”
***
Seçim sonuçları belli oldukça genel merkeze telgraf çakıyorlar:
“Beş sandalye aldık.”
“On sandalye daha aldık.”
Seçim sonuçları belli oldukça sandalye sayısı da artıyor.
“Elli aldık, altmış aldık, yüz aldık.”
Parti sekreteri sandalyenin milletvekili anlamına geldiğini bilmiyor, yanıt veriyor:
“Partiye bu kadar sandalye yeter, biraz da masa alın…”
***
1950 Seçimlerinde oyunu kullandıktan sonra, köylü seçmen geri döner.
“Bey pusulamı geri istiyorum.”
“Geri verilmez, niçin istiyorsun?”
“Adres yazacağım”
“Adres yazılır mı be Adam!..”
“Geçen seçimde adresi yazmadık ta oylar başka partiye gitti de…”
***
MSP – CHP Koalisyonu döneminde Erbakan TV’den yakınıyordu.
” Biz de iktidar partisiyiz. Ecevit’in Almanya gezisi televizyonda 15
dakika gösteriliyor, benim Libya gezim birbuçuk dakika gösteriliyor.
Ben bir buçuk dakikalık adam mıyım? “
Kaynak:http://www.e-fikralar.com/secim-fikralari
