Söylesem Tesiri Yok, Sussam Gönül Razı Değil!

GÖRÜNEN KÖY KILAVUZ İSTİYOR

Gündem hızla akıyor. Olayların birine bakıp ne olduğunu anlamak isterken bir başkası başlıyor. Her biri milli sorunlarımızla ilgili olsa da ne yazık ki her birini yorumlamak mümkün olmuyor ve olsa da arkası kesilmediği için gündemden uçup gidiyor. Çünkü yeni bir olay başlıyor.

Türk siyasetinin ve devleti yönetenlerin en başta gelen yanlışı nedir biliyor musunuz? Ülkenin bağrına hançer gibi saplanan terör ve bölücülük sorununu doğru dürüst anlatmamaktır. Yıllardır tutturmuşlar bir PKK. PKK bir ayrıntı. Büyük tasarımın küçük aparatı. Silahlı, terörist bir yapı olduğu için herkes doğrudan ona odaklanıyor. Halbuki bütünü gördüğünüzde onun aslında bir ayrıntı olduğunu anlıyorsunuz.

Geçmişte pek çok yazımda “PKK kendini feshedebilir” demiştim. Nitekim “Silah bırakacağını” açıkladı. Yine geçmiş yazılarımda “Peki KCK ne olacak?” diye sormuştum. Halâ daha cevabı verilmiş değil.

KCK, Kürtçülüğün devlet yapısı. Fiilen çalışıyor. Yasama, yürütme ve yargı gibi üç ana bölümden oluşuyor. Yasama başlığı altında Kürdistan halk meclisi Kongra-Gel var. Kongra Gel’e bağlı olarak PKK (Türkiye), PYD(Suriye), PÇDK (Irak) ve PEJAK(İran) yapılanması var. Yürütme başlığı altında Halk savunma alanları ve altında en az on tane birim kurulmuş. Yargı bölümünde, çeşitli başlıklar altında mahkemeler var. Bunlardan biri askeri mahkeme.

KCK, tipik bir devlet örgütlenmesi ve bir devlette bulunması gereken önemli birimler şematik olarak yapılandırılmış. PKK, bu koca tablonun içinde askeri bir birim olarak tanımlanıyor.

Şimdi bizim devlet yöneticilerimiz, “PKK kendini feshediyor” diye, “Barıştan” söz ediyor.

“Terörsüz Türkiye” sloganı ile hepimize, mutluluk vadediyor.

Silahı bırakıyorum, karşılığını da istiyorum diyor.

Neymiş karşılığı?

“Sivil anayasa” imiş.

Sivil anayasa nasıl bir anayasa?

Komisyon kurup salt çoğunlukla “He” diyecekleri anayasa.

En önemli maddesi vatandaşlık tanımını değiştirip “Türk” ten kurtarmak. Yerine, vatandaşlık bağı ile bağlı herkesi “Türkiye vatandaşı” yapmak. Böyle yaptınız mı artık “Türk Halk Müziği” demeyeceksiniz. Türk mutfağı, Türk Devleti, Türk bayrağı, hatta Türk ordusu dahi demeyeceksiniz. Bu ve benzeri kurumlar herkesin olduğuna göre “Türkiye Bayrağı, Türkiye ordusu, Türkiye sanat müziği vs. olacak.

Türk Milli takımı, Türk futbolu değil, Türkiye Milli takımı, Türkiye futbolu olarak gururlanacağız.

Başka?

Ülkemize barışı getiren teröristler kahraman sayılacak. Ölüm yıldönümlerinde izinsiz anılacak.

Tunceli Valisi gibi isteyen ağlasa da barışın gereği bu olacak. Artık Türk devleti yok, Türkiye devleti var. Türkiye Ordusu ve Türkiye polisi, Türk polisi olmaktan kurtulduktan sonra, herkesin kucaklayıcı gücü olarak görevini azim ve kararlıkla yapacak.

Okullarda derslerin adı değişecek.

Türk Edebiyatı değil, Türkiye edebiyatı, Türk şiiri değil, Türkiye şiiri olacak.

Kim bilir, belki ilerde birileri Türkiye isminden de “gene Türk var” diye rahatsız olur. Bu sefer barışı sağlamak, huzuru tesis etmek için “Anadolu halklar Cumhuriyeti” derler.

Yıllardır benim ülkemde sadece “Türk’üm” demek ırkçılık olarak görüldü.

Kürt Tealli ve İslam Tealli cemiyetlerinin ardılları, her nedense Türk’ten rahatsız oldu. Olmağa da devam ettiler. Halbuki Türkler ne İslam’dan ve ne de Kürt’ten hiç rahatsız olmadık.

Türkiye Cumhuriyeti’nin cumhurbaşkanlığı makamına kadar yükseldiği halde Abdullah Gül ne demişti hatırlayın. “Ne mutlu Türk’üm sözünün her yere yazılmasını ilkellik” demişti. Halbuki o Türk’lük anayasal vatandaşlığın tanımı olan Türklüktü. Etnik Türklük değildi. Buna rağmen kendini Türk’e layık görmedi.

Yunanistan’a gidip orada ölen Şeyhülislam Dürrizade gibi.

Alıntı: Ahmet Gürsoy

SON KALE TÜRKÇÜLER…

3 Mayıs Türkçüler günü dolayısıyla Orkun Vakfı, 3 Mayıs Türkçüler Birliği ve Son Kale Türkçüler Derneği tarafından Bağlarbaşı Kültür Merkezi’nde düzenlenen törene katıldık.

Yusuf Öztürk’ün sunduğu programda Son Kale Türk Kültürü ve Araştırma ve Toplumcu Dayanışma Derneği adına Murat Keçik’in selamlama konuşmasından sonra

Atatürk ve Nihal Atsız resimleri önünde ve Türk bayrağının altında kürsüye gelen Orkun Vakfı Mütevelli Heyeti Başkanı Yakan Cumalıoğlu, konuşmasına “Andımız”ı okutarak başladı ve “Büyük bir operasyon tiyatrosuna hazırlananların son dönemdeki ifadelerinin amacı, cumhuriyetin tasfiyesi, üniter bütünlüğün dağıtılması, Türk Milleti’nin etnik ve mezhepsel düzeyde paramparça edilmesidir. Sonuç olarak Amerikan bayrağını bu topraklarda göndere çekme emelleri deşifre edilmiştir. Çözüm süreci diye adlandırılan dolaplar, yapılan pazarlıklar, verilen tavizler, Türkçüler tarafından dikkatle takip edilmektedir. Unutmayalım, uyuyan milletler ya ölür ya da köle olarak uyanır” dedi.

***

Törende ben de “Türkçülük, bütün Türk devletlerinin kurucu iradesidir ama bugün Türkiye Cumhuriyeti’nde Türkçüler, egemenlik mücadelesi ile sınanmaktadır. Türkçülük, iktidarın ilkokullardan kaldırdığı ‘Andımız’daki gibi ‘Yurdumu, milletimi özümden çok sevmek’, ‘Yükselmek, ileri gitmek’ ve bu yolda ‘Varlığım Türk varlığına armağan olsun’ diyebilmektir. Atatürk’ün dediği gibi ‘Yüksel Türk senin için yüksekliğin hududu yoktur.’ Atatürk, 10 Yıl Nutku’nda, ‘Az zamanda çok ve büyük işler yaptık. Bu işlerin en büyüğü, Temeli, Türk kahramanlığı ve yüksek Türk kültürü olan Türkiye Cumhuriyetidir. Yurdumuzu dünyanın en mamur ve en medeni memleketleri seviyesine çıkaracağız. Milletimizi en geniş refah, vasıta ve kaynaklarına sahip kılacağız. Milli kültürümüzü çağdaş uygarlık düzeyinin üstüne çıkaracağız.’ derken Ziya Gökalp’ın temelini attığı Türkçülük fikrini, devletin kurucu iradesi ve milletin ülküsü olarak belirlemiştir.” diye bir konuşma yaptım.

***

Bu yıl Altın Bozkurt Ödülü verilen Şehit Anaları Derneği Başkanı Pakize Akbaba, Atatürk’ün “Bir Türk dünyaya bedeldir” sözünü hatırlatarak, Türkiye’yi parçalama girişimlerine karşı sonunda Meclis’e yürüyüş başlatmak zorunda kalacağını bildirdi…

İlahiyatçı Cemil Kılıç, tamamı Öztürkçe kelimelerden oluşan konuşmasının sonunda “Türkçeci olmayan Türkçü olamaz” dedi.

Emekli amiral Cihat Yaycı, Akdeniz, Karadeniz, Kızıldeniz, Sarıdeniz, Gökdeniz gibi deniz isimlerinin tamamının Türkler tarafından konulduğunu, bunun da Türklerin üç kıtadaki hâkimiyetini gösterdiğini, yine Trabzon adının “Tibaren zone” yani “Tibarenlerin bölgesi” anlamına geldiğini ve Anadolu’da kurulan ilk Türk kentinin Trabzon olduğunu söyledi ve “Bugün, Türkiye’de olup bitenler, Graham Fuller Henry Barkey ve Morton Abramowitz tarafından 1998’de yazılan ‘Türkiye’nin Kürt Meselesi’ kitabında ve yine Graham Fuller’in 2007’de yazdığı ‘Yeni Türkiye Cumhuriyeti’ kitabında harfiyen belirtilmiştir. Öyle ki Meclis’te kurulacak komisyonun resmi değil özel bir komisyon olacağını bile söylemişler. Birinci Açılım sürecindeki Akil Adamlar Heyeti’nin kurulmasını da onlar planlamıştır… Fakat bilmiyorlar ki Türk Milleti, Oğuz Kağan’dan beri, ‘Daha deniz daha müren (ırmak)’ diyen, güneşi tuğ, gökyüzünü çadır olarak gören bir felsefeden geliyor.” dedi.

Alıntı: Arslan Bulut